Zielona Góra – od telefonu o 6:00 do wolnościowych środków

Sytuacja (06:00): telefon od Klientki z Zielonej Góry. „Są u mnie. Mają postanowienie i zapowiadają wniosek o areszt.”

Ryzyko: tymczasowe aresztowanie na 3 miesiące.

Moja reakcja: natychmiastowy wyjazd do Zielonej Góry. Obecność na przesłuchaniu, pilnowanie protokołu, szybkie zebranie materiału „pod posiedzenie” – stałe miejsce pobytu, stabilna sytuacja rodzinna i zawodowa, brak wpływu na świadków, gotowość do współpracy.

Wniosek prokuratora: tymczasowy areszt.

Kontrpropozycja obrony: środki wolnościowe – poręczenie majątkowe, zakaz opuszczania kraju (z zatrzymaniem paszportu), dozór Policji.

Rozstrzygnięcie (następny dzień): sąd nie uwzględnił wniosku o areszt. Zastosował środki zgodne z naszym wnioskiem: poręczenie majątkowe, zakaz opuszczania kraju, dozór Policji. Klientka pozostała na wolności i mogła normalnie funkcjonować oraz przygotowywać się do obrony.

Co przesądziło: tempo działania (od razu na miejscu), precyzyjna argumentacja co do braku przesłanek aresztu (ucieczka, matactwo, surowość grożącej kary) oraz gotowy, realny pakiet alternatyw.

Dane zanonimizowane. Każda sprawa jest inna – strategię dobieram po analizie akt i rozmowie z Klientem.